De dag van vertrek.

29-04-2011

Even voorstellen...

25-04-2011

Zoals jullie kunnen zien zijn er een aantal teams toegevoegd in onze berjochten doaze. Om het thuisfront goed op de hoogte te houden van de ontwikkelingen hebben we ook de overige teams hier bij geplaatst. We zullen even de teams in het kort voorstellen.

Team 1: De Wâldmannen
Introductie is eigenlijk overbodig, maar toch... Jilmer en Mark zijn broers en vormen samen met Taede Sibma en Eerde Jan Bijlsma team de Wâldmannen. Taede en Eerde Jan hebben hun zinnen dit jaar op andere evenementen gezet, dus hebben de overige teamleden zich hier maar voor opgeofferd. Jilmer (31) is werkzaam als elektromonteur bij een brandweerautofabrikant waar hij het elektrisch in nieuwe brandweerwagens aanlegt. Buiten De Wâldmannen heeft hij vrijwel geen hobby's. Eerder nam hij deel aan Amsterdam-Dakar, de Red Sea Challenge en de Europarit. Mark (22) is werkzaam als draaier bij een metaalbewerkingsbedrijf. Evenals Jilmer gaat vrijwel al zijn tijd op aan het bouwen van auto's, barbecue's en organisatiewerk bij De Wâldmannen. Ook hij nam eerder deel aan Amsterdam-Dakar en de Europarit. Vorig jaar heeft hij Europa doorkruist met Eerde Jan en de Wâldkever tijdens de Carbage Run.

Team 2: In d'n Olie
Olivier en Nieltje zijn vriend en vriendin en woonachtig in Den Bosch. Zij hebben voor deze trip een Mitsubishi Pajero klaargestoomd. Olivier Haverman (26) is werkzaam in het medische circuit en mag ons uit de brand helpen als er iemand in een ravijn dondert of iets dergelijks. Hij speelt graag gitaar en maakte tot voor kort deel uit van een punkband. Nieltje van der Pol (26) is werkzaam als Jr. marketing brand manager. Vraag ons niet wat het betekent, maar het klinkt in elk geval erg interessant. In haar vrije tijd mag ze graag een balletje slaan op de tennisbaan. Zij reed twee jaar geleden al de Red Sea Challenge in haar Volvo 240. Daarnaast houden ze allebei van motorrijden, dus misschien in de toekomst nog een keer een challenge op twee wielen.

Team 3: De Zwarte Klauwen
De Zwarte klauwen bestaat uit Geert Schepers (27) en Wijnand (28). Geert is woonachtig in Eerde, waar de Sovjet Challenge van start zal gaan. Hij is werkzaam als project- en inkoopleider. Daarnaast doet hij aan volleybal. Ook Geert reed in 2009 evenals Jilmer en Nieltje de Red Sea Challenge. Wijnand is werkzaam in het ziekenhuis in Utrecht, alwaar hij woont en houdt zich daar bezig met onderzoek naar kanker. Hij reisde al meer de wereld over, naar onder andere Afrika en het Midden-Oosten. In z'n vrije tijd speelt hij hockey. Evenals In d'n olie rijden zij met een Mitsubishi Pajero.

Team 4: Dutch Delight
Dit team bestaat uit Pascal van der Aa (36) en Raymond Marbus (45). Pascal woont in Deventer en is werkzaam bij de brandweer en heeft een klus- en een duikbedrijf. Een druk bezet man dus! In het verleden is hij uitgezonden naar Bosnië, toen hij nog bij defensie werkte. Raymond komt uit Den Haag en werkt bij de RDW. Samen met De Wâldmannen vormt hij de technische staf van de Hekkensluiters. Hij reed Amsterdam-Dakar in 2007. Ook hij mag graag een stukje rijden op z'n motor en knapt hij oude motoren en auto's op. Daarnaast hij gaat hij wel eens een stukje sneeuwborden. Ze hebben de beschikking over de grootste auto in de vorm van een Opel Monterey.

Team 5: Lange Jan & Baas P.
Dit team sloot zich vlak voor het vervallen van de inschrijfdatum aan en rijdt de challenge geheel in stijl met hun Lada Niva. Jan Bockaert (34) woont in Gent en is werkzaam bij de VRT in Brussel als postproductie medewerker. Hij reist graag door Oost-Europa en houdt van de betere films en muziek. Hij blijft op conditie dankzij de Wii Fit en zijn plooifiets. Paula Baas (27) woont en werkt in Rotterdam en is criminoloog bij de Douane. Haar hobby's zijn wandelen, fietsen, fotograferen en daarnaast is ze vrijwilliger bij Movies that Matter. Een organisatie die zich bezighoudt met het vertonen van mensenrechtenfilms. Ze heeft al eerder een tijd in India gewerkt.

Op de foto boven zien jullie ons met onze reservewielhoes met ons door Nieltje vormgegeven logo. Ziet er goed uit dachten wij zo...

Het hoe en waarom van de Sovjet Challenge

19-04-2011

Regelmatig berichten we over onze voortgang in aanloop naar de Sovjet Challenge, maar aanvullende informatie over dit evenement is nog niet gegeven. Daarom doen we in dit nieuwsbericht even een uitleg over de totstandkoming van dit evenement.

Tijdens de Red Sea Challenge in april 2009 leerde ik (Jilmer) Nieltje en Geert kennen. Zij woonden allebeide in Eerde, Noord-Brabant, van waaruit wij gaan starten. Vanaf de de eerste tot de laatste dag hebben wij in een groep gereden en samen met elkaar en de rest van de groep lol gemaakt en elkaar ondersteund bij tegenslagen. Na verloop van tijd noemden wij onszelf de Hekkensluiters, omdat we altijd als laatsten van de deelnemers op plaats van bestemming aan kwamen en omdat we al eens een oud hek hadden gesloopt om het kampvuur mee op te stoken. Tijdens het feestje dat we bij de finish in Aqaba, Jordanië vierden, begonnen we al te filosoferen over een vervolg op deze prachtige reis. Er waren op dat moment al plannen voor een challenge richting India, dus was het de bedoeling om dat af te wachten en ons daarvoor te gaan inschrijven. Helaas ging dat verhaal niet door wegens de onveilige toestand in Iran en Pakistan. Via Hyves kwamen we een ander evenement op het spoor dat naar Peking zou gaan. Hoopvol wachtten we de informatieavond af, maar ook dit evenement ging niet door wegens gebrek aan belangstelling.

Toen hebben we de beslissing genomen om het dan maar zelf te gaan organiseren. In mei vorig jaar hebben we met een pennenstreek een globale route door de voormalige Sovjet Unie getrokken, die ons over de één na hoogste snelweg ter wereld zou leiden. Als we toen hadden geweten hoeveel werk achter die beslissing vandaan zou komen hadden we ons misschien nog wel bedacht... Vele hindernissen hebben we moeten nemen en tot twee keer toe hebben we de route moeten aanpassen. Eerst vanwege het verslechterende veiligheidsniveau in Kirgizië en Tadzjkistan en later wegens de bureaucratie van Rusland om drie visa voor dit land te bemachtigen.

Vooral de visa hebben ons buikpijn bezorgd, want dat is een groot grijs gebied en vooral de Turkmenen zijn experts in moeilijk doen. Aankomstdatum, vertrekdatum, uitgebreid reisschema van dag tot dag, uitnodigingen van instanties uit het land, hotelboekingen, visa van land van waaruit je binnenkomt en van het land waar je naar toe gaat. Dit alles willen ze van je hebben en als tegenprestatie krijg je toestemming om drie hele dagen in dit land rond te mogen rijden. Maar uiteindelijk zijn alle hordes genomen en zijn de benodigde papieren en stempels binnen.

Een challenge rijden is leuk, maar eigenlijk alleen als je het met een groep doet. Nieltje gaat nu met haar vriend Olivier rijden en nadat ik vier jaar geleden samen met Mark Amsterdam Dakar had gereden vond ik het wel weer eens tijd om met mijn broer een blokje om te gaan. Alleen waren we toen nog maar met z'n vijven. Nadat Geert in zijn eigen omgeving niemand zo gek kon krijgen om mee te gaan hebben we een advertentie op internet gezet om iemand te vinden. Daarnaast probeerden we uit de aanmeldingen ook extra teams samen te kunnen stellen. Hoewel we eerst wat aanloopproblemen hadden is dit uiteindelijk succesvol gebleken. We hebben in totaal vier ontmoetingen geregeld. Vooral de tweede was een succes. Wijnand kwam in beeld als teamgenoot voor Geert en Pascal en Raymond besloten uiteindelijk om samen het vierde team te vormen. Uit de late aanmeldingen is uiteindelijk Paula nog aan ons groepje toegevoegd, alleen zaten we toen weer met het probleem dat we met een oneven aantal waren en dus gingen we opnieuw gericht op zoek naar een laatste persoon om dit vijfde team compleet te maken. Op de valreep kwam Jan ons reisgezelschap compleet maken.

Inmiddels zijn de meeste voorbereidingen afgerond. Mark en ik zijn in de afrondende fase met de bouw van de Wâldgolf en ook de andere teams zijn bijna klaar. Omdat Paula en Jan als laatste zijn aangesloten, zijn hun visumaanvragen nog in behandeling, maar alles wijst er op dat die vlak voor vertrek nog zullen zijn afgerond. Tijdens de reis zijn we hier dagelijks te volgen op de site, via ons GPS-systeem en onze berichten in de berjochten doaze. Als we beschikking hebben over internet zullen we proberen een uitgebreider nieuwbericht met een foto te plaatsen. We houden jullie uiteraard ook tot de 30e nog uitgebreid op de hoogte met de laatste nieuwtjes vlak voor vertrek.

Gastcoureur voor de Wâldmannen

11-04-2011

Op een avond werd ik gebeld door Eerde Jan met de vraag of ik mee wilde doen aan de Carbagerun 2011. Daar heb ik geen moment aan getwijfeld maar ik denk dat de teamleden van de Wâldmannen daar achteraf enige spijt van hebben gehad.

Ik ben Robert Visser, 22 jaar en opgegroeid in de trynWÂLDen. Eerde Jan ken ik vanaf mijn middelbare school periode doordat we dezelfde opleiding hebben gevolgd. Na school hebben we ook bij dezelfde werkgever gewerkt. Een extra teamlid voor de Wâldmannen was noodzakelijk omdat Mark en Jilmer aan de Sovjet Challenge gaan meedoen. Aangezien ik door de jaren heen al aardig wat vervoersmiddelen aan de carbage heb geholpen voel ik me ook zeker de juiste persoon om mee te doen aan de carbagerun!  

Na een testrit met de Audi Coupé Quattro uit 1991 met 170 PK waarmee we de carbagerun zouden gaan rijden, was het einde verhaal voor deze auto. Een moment van onoplettenheid door mij werd deze auto fataal. Maar dit probleem is snel opgelost. Inmiddels staat er een andere Audi Coupe Quattro(zwart)! Die moet ons door de Carbagerun lozen. Doelstelling is meer punten dan vorig jaar!

Van 25 t/m 29 juli gaan wij dus met “it Kanon” naar Scandinavië!